จากหลักการข้างต้น เราพอจะแยกกลุ่มคนที่ควรคุยกับแพทย์อย่างละเอียดก่อนตัดสินใจได้ดังนี้

• คนหน้าเรียวเล็กโดยธรรมชาติ กลุ่มนี้มีไขมันใต้ผิวน้อยตั้งแต่ต้น ถ้าเป้าหมายคือความกระชับ แพทย์อาจเลือกใช้พลังงานในโหมดตื้นเป็นหลัก หรือหลีกเลี่ยงการยิงซ้ำบริเวณแก้มส่วนกลาง

• คนที่ขมับหรือแก้มเริ่มยุบ ถ้าส่องกระจกแล้วเห็นว่าขมับเว้า หรือใต้โหนกแก้มเป็นแอ่ง ปัญหาหลักของคุณอาจไม่ใช่ความหย่อน แต่เป็นการสูญเสียวอลลุ่ม ซึ่ง RF ไม่ได้ช่วยเติมสิ่งที่หายไป และถ้าวางพลังงานไม่ระวังก็อาจทำให้ดูลึกลงอีก

• คนที่เพิ่งลดน้ำหนักมาก ไม่ว่าจะลดด้วยการคุมอาหาร ออกกำลังกาย หรือใช้ยากลุ่มที่กำลังเป็นกระแส ใบหน้ามักจะบางลงไปพร้อมกับร่างกาย ช่วงนี้ผิวอาจหย่อนจริง แต่ไขมันก็น้อยลงด้วย จึงต้องประเมินอย่างรอบคอบเป็นพิเศษ

• ผู้ที่อายุมากและสูญเสียไขมันตามวัย การแก่ตัวทำให้ไขมันบนหน้าทั้งลดลงและเคลื่อนตำแหน่ง ในวัยนี้หลายคนได้ผลดีกว่าเมื่อผสมผสานหลายวิธีเข้าด้วยกัน แทนการพึ่งเครื่อง RF เพียงอย่างเดียว

ในทางกลับกัน คนที่หน้าอิ่มกลม มีเหนียงชัด แก้มส่วนล่างย้อย หรือกรอบกรามเริ่มไม่คม คือกลุ่มที่มักได้ประโยชน์จาก OligioX มากที่สุด เพราะทั้งความกระชับและการลดไขมันเล็กน้อยต่างทำงานไปในทิศทางเดียวกับสิ่งที่ต้องการ

หน้าแฟบที่เห็นหลังทำ อาจไม่ใช่หน้าตอบจริงเสมอไป

มีอีกประเด็นที่คนมักเข้าใจผิด คือช่วงแรกหลังทำ RF ผิวมักจะบวมเล็กน้อยจากความร้อน ทำให้หน้าดูอิ่มเต่ง หลายคนชอบมาก แต่พอผ่านไปสองถึงสามวัน อาการบวมยุบลง ใบหน้าก็กลับมาเป็นขนาดเดิม บางคนรู้สึกว่าหน้าแฟบลงทันตา ทั้งที่จริงแล้วแค่กลับสู่สภาพก่อนทำ

อีกแบบหนึ่งคือความรู้สึกเปรียบเทียบ เมื่อกรอบหน้าคมขึ้นและเหนียงลดลง ใบหน้าจะดูเรียวลง บางคนตีความว่าแก้มหายไป ทั้งที่ไขมันบริเวณแก้มส่วนบนยังอยู่ครบ วิธีที่ดีที่สุดในการแยกแยะคือถ่ายรูปก่อนทำในมุม แสง และระยะเดียวกัน แล้วเทียบอีกครั้งหลังผ่านไปหนึ่งถึงสามเดือน ซึ่งเป็นช่วงที่คอลลาเจนใหม่เริ่มแสดงผล

แต่ถ้าผ่านไปหลายเดือนแล้วยังรู้สึกว่าขมับหรือแก้มยุบลงชัดเจนเมื่อเทียบรูป ก็ควรกลับไปพบแพทย์เพื่อประเมิน ไม่ควรเก็บความกังวลไว้คนเดียว

แพทย์ใช้วิธีไหนป้องกันไม่ให้หน้าตอบ

ข่าวดีคือ ความเสี่ยงนี้ส่วนใหญ่ควบคุมได้ด้วยการวางแผนที่ดี แพทย์ที่มีประสบการณ์มักทำสิ่งเหล่านี้

• ขั้นแรกคือการประเมินโครงหน้าก่อนลงมือ ทั้งการคลำความหนาของไขมัน ดูการกระจายตัวของวอลลุ่ม และพูดคุยถึงสิ่งที่คนไข้ต้องการ จากนั้นแพทย์จะวาดแผนที่บนใบหน้า แบ่งโซนที่ต้องการยกกระชับเต็มที่ โซนที่ใช้พลังงานเบา และโซนที่ควรหลีกเลี่ยง

• ขั้นที่สองคือการเลือกโหมดและพลังงานให้ต่างกันตามพื้นที่ ข้อได้เปรียบของระบบ GXG คือแพทย์มีความยืดหยุ่นในการเลือกว่าจะเน้นชั้นตื้นหรือชั้นลึกในแต่ละจุด บริเวณขมับและแก้มส่วนกลางอาจใช้แนวทางเน้นผิวชั้นบนเพื่อกระตุ้นความเรียบเนียนโดยไม่ไปรบกวนไขมันมากนัก ขณะที่แนวกรามและใต้คางสามารถใช้พลังงานลึกได้มากกว่า

• ขั้นที่สามคือการกำหนดจำนวนช็อตอย่างมีเหตุผล การยิงช็อตเยอะไม่ได้แปลว่าดีกว่าเสมอ การยิงซ้ำในจุดเดิมมากเกินไปคือหนึ่งในสาเหตุหลักของการสูญเสียไขมันที่ไม่ต้องการ แพ็กเกจที่ขายตามจำนวนช็อตจึงควรถูกมองเป็นงบประมาณคร่าว ๆ มากกว่าเป้าหมายที่ต้องยิงให้ครบ

• ขั้นสุดท้ายคือการวางแผนร่วมกับวิธีอื่น ในคนที่ทั้งหย่อนและยุบไปพร้อมกัน แพทย์อาจแนะนำให้ทำ RF เพื่อยกกระชับ แล้วเติมวอลลุ่มด้วยฟิลเลอร์หรือสารกระตุ้นคอลลาเจนในจุดที่ขาด แนวทางผสมแบบนี้มักให้ผลที่ดูเป็นธรรมชาติกว่าการพึ่งเครื่องเดียว